حالا خیلی وقته که تو صاحب یه خونه جدید شدی . درسته که قبلاً مال من بوده ولی تو تمام سالهای عمرم خالی و متروک بوده و به هیچ کس اجازه تصاحبشو ندادم. تا این که سرو کله تو پیدا شد و من اونو با کلی امید و آرزو و با کمال میل دادمش به تو . به این امید که هرگز ولش نکنی به امون خدا .

آره می دونم یه خرده زیادی نُقلیه ولی فکر می کنم واسه یه نفر خوب باشه ، آخه من اونو به کسی جز تو تو ندادم ، نمی دم و نخواهم داد .

خونه جدیدمبارک . به قلبم خوش اومدی .

هرگز تنهام نزار.