تبليغاتX
از سر دلتنگی

 

27 / 9 / ۱۳۸۴  

 

         روز فوت عزیزی از عزیز ترینم(M)

 

         بیائیم با فاتحه ای روح آن مرحومه را شاد کنیم.

+ نوشته شده در  بیست و هشتم آذر 1384ساعت 22:32  توسط مروارید | 

خداوندا تو می دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است

 

چه رنجی می کشد آن کس که انسان است و از احساس سرشار است

 

+ نوشته شده در  بیست و هشتم آذر 1384ساعت 1:10  توسط مروارید | 

عشقت را هرگز بازگو مکن

             عشقی که هرگز به زبان نیاید

           مثل نسیم ملایم، ساکت می گذرد         

                  و همه چیز را

                          بر سر راه خود تکان می دهد

 

من عشقم را به زبان آوردم

            وقلبم را برای او گشودم

      سرد و لرزان و با ترسی مرگبار...

                                          و او گذشت...

بعدها مسافری بر سر راهش پیدا شد

                                   ساکت و خاموش!؟

        و او عشق بی کلام او راپذیرفت

 

                                     نه!  عشقت را هرگز بازگو مکن

+ نوشته شده در  بیست و هشتم آذر 1384ساعت 1:2  توسط مروارید | 
در قلبم فقط عشق توست
+ نوشته شده در  بیست و هشتم آذر 1384ساعت 1:1  توسط مروارید | 

سوگند به کمال روی انسان

                           به نسیم عهد و پیمان

به صدای رعد و طوفان

                                 به تمام اهل کیهان

به جوانیم به قلبم

                     به تمام کهکشانها

به کناره های دریا

                           به نگاه پر شکوهت

به سپیدی افقها

                    به چمن به دشت و جنگل

به تمام آرزوها

                              به تمام خاک دنیا که...!

تو را از جان می پرستم

                                      همه جا به یادت هستم...

                                           

                                          همیشه و فقط به یادتو M

+ نوشته شده در  بیست و هشتم آذر 1384ساعت 0:48  توسط مروارید | 
+ نوشته شده در  بیست و ششم آذر 1384ساعت 2:52  توسط مروارید | 
 

 خدا رو دوست دارم چون تو رو دارم

                           و زندگی رو دوست دارم چون هر دو تونو دارم

+ نوشته شده در  بیست و ششم آذر 1384ساعت 2:9  توسط مروارید | 

 

همواره عشق بی خبر از راه می رسد

چونان مسافری که به ناگاه می رسد

 

وا می نهم به اشک و به مژگان تدارکش

چون وقت آب و جاروی ، از راه می رسد

 

گزیدم از میان مرگها این گونه مردن را

تورا چون جان فشردن در بر آنگه جان سپردن را

 

خوشا از عشق مردن ، ای که طعم تو

حلاوت می دهد حتی شرنگ تلخ مردن را

+ نوشته شده در  بیست و ششم آذر 1384ساعت 1:11  توسط مروارید | 

 

بدترین شکل دلتنگی برای کسی  آن است

                  که در کنارش باشی

                              و بدانی که هرگز به او نخواهی رسید

 

 

هیچ کس لیاقت اشک های تو را ندارد

                 و کسی که چنین ارزشی دارد ...

                     باعث ریختن اشک های تو نمی شود

 

+ نوشته شده در  بیست و پنجم آذر 1384ساعت 0:18  توسط مروارید | 

دیگران را دوست بدارید،منتظر نباشید آنها شما را دوست بدارند.

تنها دوراه برای مواجهه با مشکلات وجود دارد :

    

    یا آنها را عوض کنید

          

       و یا

 

      شیوه نگریستن به آنها را تغییر دهید

 

و دومین راه به مراتب آسان تر است.

نباید دنبال خوشبختی بود

              باید آن را اتفاقی در راه پیدا کرد...

شادمان شدن آسان است اما

      شادمان ماندن دشوار...

+ نوشته شده در  بیست و چهارم آذر 1384ساعت 23:29  توسط مروارید | 

 

تو برام آیت عشقی                           

تو برام نشونه معرفتی

 

تو واسم شوق شکفتن

تو برام یه فرصت طلایی پروازی

 

نمیخوام اشکاتو رو گونه های نازت ببینم

نمیخوام جای خالیتو تو خونه قلبم ببینم

 

دوست دارم تو خونه ت باشی همیشه

اگه غیر ازین باشه زندگی ممکن نمیشه

 

سروده M.A

 

 

+ نوشته شده در  بیست و چهارم آذر 1384ساعت 23:23  توسط مروارید | 

 

 

 

عشق مگه این نیست

               که وقتی به معشوق فکر می کنی دلت بلرزه،

                  جوری که تمام وجودتو بلرزونه

                                        من فقط با تو این حس قشنگو دارم

                                                     فقط با تو  M

+ نوشته شده در  بیست و سوم آذر 1384ساعت 0:7  توسط مروارید | 

دوســـت دارم به خدا ، اینو می دونی

                                    بگو که پیشم واسه همیشه می مونی

                                                                  

                                                              همیشه به یادتم

+ نوشته شده در  بیست و دوم آذر 1384ساعت 12:55  توسط مروارید | 
+ نوشته شده در  بیست و دوم آذر 1384ساعت 12:51  توسط مروارید | 

تقدیم به تو که حلاوت عشق را به من چشاندی

 

بیا و دردهای دلم را ا لتیامی باش

بیا و برای عشقمان خانه سازی باش

 

بدان به یاد تو ام من چنین زنده

بیا و بر این عشق جگرسوز چاره سازی باش

 

راز غریبی است در قصه عشاق

بیا و در پی افشای رازی باش

 

بیا و در پهنه عشق بی ریای من

تنها تو به فکر عشق بازی باش

 

بیا و این بار تو به این گوهر زیبا

به جای من در تکاپوی دست یازی باش

 

سروده M.A

+ نوشته شده در  بیست و یکم آذر 1384ساعت 22:12  توسط مروارید | 
+ نوشته شده در  بیستم آذر 1384ساعت 23:24  توسط مروارید | 

مرا یاد آور وقتی که رفته ام...

       و رهسپار سرزمین سکوت شده ام...

وقتی دیگر نمی توانی دستم را در دست بگیری

         و من نمی توانم میان ماندن و رفتن و ماندن دو دل باشم

دیگر برای هر حرف و نیایشی دیر است

   و اگر زمانی مرا از یاد بردیو دوباره به یاد آوردی

                             اندوهگین مباش...

بهتر است

        مرا فراموش کنی و لبخند بزنی

    تا این که به یادم باشی 

                      اما ساکت و اندوهگین

            

+ نوشته شده در  بیستم آذر 1384ساعت 23:22  توسط مروارید | 

+ نوشته شده در  بیستم آذر 1384ساعت 23:18  توسط مروارید | 

آسمان آبی

                             غم آبی

و حقیقت آبی است...

              بیا در آبی آرامش خانه کنیم...

اضطراب تو از چیزی است

          که در آینده قرار است اتفاق بیفتد

                 چیزی که شاید هرگز اتفاق نیفتد

به فکر امروز باش چرا که...

       آینده خود از خویشتن مراقبت خواهد کرد

+ نوشته شده در  بیستم آذر 1384ساعت 23:2  توسط مروارید | 
 
+ نوشته شده در  سیزدهم آذر 1384ساعت 17:42  توسط مروارید | 
"دوستت دارم" را

 من دلاویزترین شعر جهان یافته ام

دامنی پر کن از این گل که دهی هدیه به خلق

 

              که بری خانه دشمن

 

        که فشانی بر دوست

 

راز خوشبختی هرکس به پراکندن اوست

 

در دل عالم به خدا

 

         نور خواهد پاشید

 

                    روح خواهد بخشید

 

+ نوشته شده در  دوم آذر 1384ساعت 15:46  توسط مروارید |